Στη συζήτηση που έγινε στη Βουλή επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης «Διαρθρωτικές αλλαγές στο σύστημα υγείας και άλλες διατάξεις», ο Τάσος Κουράκης βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής επεσήμανε μεταξύ άλλων τα εξής:
"Ο αείμνηστος Σπύρος Δοξιάδης, Υπουργός Υγείας στις πρώτες μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις της ΝΔ, είχε προβεί σε μια σημαντική διαχρονικά διαπίστωση: "το όριο της υγείας είναι η φτώχια ". Εννοούσε ότι στα φτωχά νοικοκυριά οι άνθρωποι έχουν χειρότερη κατάσταση υγείας σε σχέση με τα εύπορα. Στη σημερινή κατάσταση εκπτώχευσης του πληθυσμού η χειροτέρευση της υγείας είναι δεδομένη.
Ο ΣΥΡΙΖΑ εντοπίζει ότι το σύστημα πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας (ΠΦΥ) στο οποίο τόσο συχνά αναφέρεται ο κ. Λοβέρδος, πρέπει να έχει τα ακόλουθα κύρια χαρακτηριστικά:
Να είναι προσανατολισμένο στην πρόληψη και την προαγωγή της υγείας. Οι παρεμβάσεις σε τόπους κατοικίας και εργασίας πρέπει να αποτελούν οργανικό συστατικό της λειτουργίας τους. Να είναι οργανωμένο στη βάση του Κέντρου Υγείας (ΚΥ) σε πόλεις και αγροτικές περιοχές. Τα ΚΥ να διασυνδέονται λειτουργικά με τα νοσοκομεία. Βασικός θεσμός της λειτουργίας της ΠΦΥ να είναι ο οικογενειακός γιατρός και η ομάδα υγείας. Να αναπτυχθούν τοπικές πολιτικές και προγράμματα για ευαίσθητες ομάδες του πληθυσμού. Οι υπηρεσίες που παρέχει η ΠΦΥ πρέπει να είναι: η πρόληψη και η προαγωγή της υγείας, η διάγνωση και αποκατάσταση βλαβών που δεν απαιτούν νοσοκομειακή περίθαλψη, η διενέργεια ιατρικών εξετάσεων και η χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής, η οδοντιατρική φροντίδα, η ανοιχτή φροντίδα, η φροντίδα στο σπίτι κλπ. Επίσης η ιατρική της εργασίας, η σχολική υγιεινή, ο οικογενειακός προγραμματισμός, η τηλεϊατρική σε απομακρυσμένες περιοχές, οι παρεμβάσεις που αφορούν την δημόσια υγεία σε μια περιοχή (με διατομεακή συνεργασία), η δυνατότητα για βραχύχρονη νοσηλεία, η 24ωρη εφημερία – διασύνδεση με ΕΚΑΒ, η λειτουργική διασύνδεση με το νοσοκομείο αναφοράς.
Είναι σαφές ότι η ΠΦΥ στην αντίληψη του κ. Υπουργού ταυτίζεται μόνο με τον γιατρό και μάλιστα όχι καλά αμειβόμενο και με πολύ λιγότερες θέσεις από αυτές που απαιτούνται.
Βασική συνισταμένη στο σύστημα αυτό είναι το φάρμακο. Όμως το μεγάλο πρόβλημα στο χώρο του φαρμάκου δεν είναι το φαρμακείο της γειτονιάς όπως προκύπτει από το πολυνομοσχέδιο, αλλά οι μεγάλες πολυεθνικές φαρμακευτικές εταιρείες, οι οποίες δρουν ανεξέλεγκτα στο χώρο της παραγωγής, της διανομής και της διάθεσης φαρμάκου και οι οποίες με τις υπερτιμολογήσεις και την κατευθυνόμενη υπερσυνταγογράφηση κερδοσκοπούν, εις βάρος των ασφαλιστικών ταμείων και των ασθενών. Είναι γνωστός ο εκμαυλισμός των γιατρών με το λεγόμενο ιατρικό ή φαρμακευτικό τουρισμό.
Είναι προφανές ότι στόχος των κυβερνητικών σχεδίων δεν είναι η μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης και η εξυπηρέτηση των ασθενών αλλά η εξόντωση του μικρού φαρμακείου και η "υπαλληλοποίηση" των φαρμακοποιών. Ο στόχος τους είναι να κάνουν τους φαρμακοποιούς υπαλλήλους στα ίδια τα φαρμακεία τους και να δώσουν τη δυνατότητα σε ορισμένους που επιθυμούν και σε αυτό το κλάδο να κερδοσκοπήσουν. Να ανοίξουν σούπερ μάρκετς φαρμακεία σε κάθε γωνιά της χώρας, κάνοντας στην πραγματικότητα τους επαγγελματίες φαρμακοποιούς να χάσουν το μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματος τους.
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό ότι σήμερα όλες οι παρατάξεις, όλοι οι γιατροί, όλων των ταμείων, όλων των πόλεων είναι αντίθετοι στις μεθοδεύσεις της κυβέρνησης.
Ως ΣΥΡΙΖΑ θεωρούμε καθοριστικό το διακλαδικό, παλλαϊκό συντονισμό για την ανατροπή συνολικά της αντιλαϊκής πολιτικής κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ, για την ανάδειξη του θέματος των κοινωνικών αγαθών (υγεία, παιδεία, συγκοινωνία, κλπ) σε κεντρικό πολιτικό θέμα παλλαϊκού αγώνα."
