ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΕΧΕΙ ΟΝΟΜΑ

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΕΧΕΙ ΟΝΟΜΑ

Δευτέρα 30 Ιουλίου 2012

H Αγροτική και ο Όργουελ

Πού ζούμε ρε γαμώτο; Πώς θάφτηκε μεταξύ του μηδέν και των επίσημων δελτίων τύπου μια συγκλονιστική υπόθεση όπως αυτή της μεταβίβασης της ΑΤΕ στον Σάλα; Γιατί το κάνουν γαργάρα το θέμα όλες οι μεγάλες εφημερίδες, δεξιές και «δημοκρατικές», τα μεγάλα κανάλια, ακόμα και τα μεγάλα ενημερωτικά sites, με ορισμένες μόνο τιμητικές εξαιρέσεις;
Ποιος έκλεισε στόματα και εξαφάνισε ακόμα και τη στοιχειώδη δημοσιογραφική «περιέργεια» από την ελληνική δημοκρατία των μνημονίων;
-Η ΑΤΕ συσκευάστηκε για ξεπούλημα όταν δεν ανακεφαλαιοποιήθηκε με απόφαση της κυβέρνησης Παπαδήμου και με βάση ένα νόμο που εισηγήθηκε ο Βενιζέλος.
-Η ΑΤΕ χωρίστηκε σε «καλή» και «κακή» από τους τεχνικούς των φιλέτων, χωρίς η ελληνική Βουλή να έχει ούτε καν γνώση ενός τόσο σοβαρού θέματος.
-Η ΑΤΕ τώρα αγοράζεται μπαμ και κάτω από τον Σάλα με κάτι λίγα χρήματα που κι αυτά προέρχονται από την ανακεφαλαιοποίηση της Πειραιώς, είναι δηλαδή λεφτά δικά μας που τα δίνουν σε έναν τραπεζίτη για να αγοράσει μια περιουσία πάλι δικιά μας.
-Ο Προβόπουλος που αποφασίζει και διατάζει για την τύχη της Αγροτικής είναι πρώην αντιπρόεδρος της Πειραιώς.
-Στην ΑΤΕ είναι υποθηκευμένο το 40% περίπου της αγροτικής γης. Και αυτό το εθνικό αγροτικό κεφάλαιο περνάει τώρα στα χέρια ενός τραπεζίτη με ότι αυτό συνεπάγεται για το μέλλον.
-Στην «κακή» ΑΤΕ μένουν επισφαλείς απαιτήσεις και δάνεια, μεταξύ των οποίων τα 200 εκατομμύρια ευρώ δανεικά κι αγύριστα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, που όσοι έσπρωξαν την ΑΤΕ στον Σάλα μας τα αφήνουν προς δόξα των κορόιδων.
Και μόνον αυτά, που επιγραμματικά αναφέρονται, θα αρκούσαν για να γίνεται της κακομοίρας στα ΜΜΕ.
Αντ’ αυτού η δημοσιότητα είναι ακόμα πιο αναιμική από το ποσό που έδωσε η Πειραιώς για να καταβροχθίσει την ΑΤΕ.
Συμπέρασμα: Το ξέραμε ότι ζούμε στην επικράτεια των τραπεζιτών οι οποίοι με την αμέριστη συνδρομή της τρόικας κοινωνικοποιούν τις ζημιές και κρατούν για πάρτη τους τα κέρδη.
Μήπως όμως περάσαμε για χάρη τους και σε καθεστώς Όργουελ; Μήπως η δημοκρατία χάνει την ψυχή της, τη δημοσιότητα, και το χρώμα του χρήματος γίνεται φαιό;


Τρίτη 17 Ιουλίου 2012

ΔΗΜ.ΑΡ. η... θεούσα

Πήγε να δει τον Δένδια ο Φώτης Κουβέλης και να συζητήσει μαζί του τα ζητήματα δημοσίας τάξεως. Με γεια του, με χαρά του, στην κυβέρνηση συμμετέχει, θέλει να έχει άποψη και για τη δράση της αστυνομίας. Αλλά τι τον απασχολεί τον αρχηγό της ΔΗΜ.ΑΡ.; Μήπως η διείσδυση της Χρυσής Αυγής στις τάξεις της αστυνομίας, που απειλεί με τραγωδίες; Η ανάγκη για δημοκρατική διαπαιδαγώγηση των Σωμάτων Ασφαλείας; Η αντιμετώπιση των διαδηλώσεων με εντελώς άλλη λογική από αυτή με την οποία παραδοσιακά αντιμετωπίζονται; Η προσπάθεια να στέκεται ο ένστολος κοντά στον πολίτη, να διασφαλίζει τη δημόσια τάξη, αλλά να μην αμφισβητεί στην πράξη τα δημοκρατικά του δικαιώματα;
Μπα, τίποτε απʼ όλα αυτά δεν προέκυψε από τις δηλώσεις μετά τη συνάντηση. Προσέξτε: Ο κ. Κουβέλης τόνισε ότι την αστυνομία, η οποία έχει σκοπό της την προστασία του πολίτη, δεν μπορεί να την υποκαθιστά κανένας εξωθεσμικός μηχανισμός, ούτε από εκείνους οι οποίοι αυτόκλητα αναλαμβάνουν την προστασία των Ελλήνων πολιτών, ούτε από αυτόκλητους υπερασπιστές των μεταναστών που βρίσκονται στη χώρα μας. Τον απασχολεί δηλαδή ως άνθρωπο και πολιτικό το μείζον πρόβλημα που εμφανίζεται σε γειτονιές της πρωτεύουσας, και όχι μόνο, τραμπούκοι της Χρυσής Αυγής να εμφανίζονται σε ρόλο τηρητών της δημόσιας τάξης και τιμωρών εκείνων που την απειλούν ή την παραβιάζουν -κατά προτίμηση, εγχρώμων μεταναστών.
Καλώς τον απασχολεί. Έχει όμως ένα πρόβλημα όρασης ο Φώτης και πρέπει να κοιταχτεί, μην έχουμε τα καλά του Σαμαρά. Γιατί δεν βλέπει ότι οι μπράβοι του Μιχαλολιάκου δρουν σε πολλές περιπτώσεις με την ανοχή αστυνομικών που κάνουν τα στραβά μάτια ή και δίνουν ένα χεράκι στο θεάρεστο έργο τους. Ενώ βλέπει αυτό που μόνο ο Μιχαλολιάκος μέχρι τώρα έχει δει: αυτόκλητους υπερασπιστές των μεταναστών να υποκαθιστούν την αστυνομία και να θέτουν σε κίνδυνο τη δημόσια τάξη. Τους οποίος ως αντικειμενικός αριστερός μάλιστα εξισώνει με τους άλλους αυτόκλητους. Από τη μια αυτοί που σακατεύουν και σκοτώνουν κόσμο, από την άλλη το αυτόκλητο ισοδύναμό τους. Και στη μέση η θεούσα ΔΗΜ.ΑΡ.
Ε, α σιχτίρ. Να ψάχνεις ισοδύναμα εν Μνημονίω, πάει στο διάολο. Αλλά να κατασκευάζεις ισοδύναμα της βαρβαρότητας των ναζί παραπάει. Και στους καιρούς που ζούμε, τέτοια ΔΗΜοκρατική ΑΡλούμπα καταντά επικίνδυνη…

Καρτερός Θανάσης
Ημερομηνία δημοσίευσης: 17/07/2012

Το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου κρύβει παχυλούς μισθούς και αργομισθίες

Την ώρα που από την κυβέρνηση δρομολογούνται ιδιωτικοποιήσεις και ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου που δεν εξυπηρετούν το δημόσιο  συμφέρον και την ανάπτυξη, κάποιοι μισθοί τραβούν την ανηφόρα αν και δεν παράγεται σχετικό έργο...

Η κυβέρνηση, εκδηλώνοντας τις ακραίες νοεφιλελεύθερες προθέσεις της αναφορικά με τις ιδιωτικοποιήσεις, σε αγαστή συνεργασία με την τρόικα δρομολογεί το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας.

Οι επικεφαλής των τριών μνημονιακών κομμάτων της συγκυβέρνησης, Αντώνης Σαμαράς, Ευάγγελος Βενιζέλος και Φώτης Κουβέλης, έχουν συμφωνήσει, στην άμεση έναρξη των διαδικασιών για ιδιωτικοποιήσεις “τρανταχτών” ονομάτων του κρατικού πλούτου (ΤΡΑΙΝΟΣΕ, ΔΕΠΑ, ΔΕΣΦΑ, Κρατικά Λαχεία και θυγατρικές της Αγροτικής Τράπεζας: ΣΕΚΑΠ, Βιομηχανία Ζάχαρης και Γαλακτοκομική "Δωδώνη").


Όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ: "Οι ιδιωτικοποιήσεις και το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου όχι μόνο δεν εξυπηρετούν το δημόσιο  συμφέρον και την ανάπτυξη, αλλά αντίθετα ολοκληρώνουν την ισοπέδωση της οικονομίας και της κοινωνίας. Δεν αποτελούν αντίβαρο για τη μη εφαρμογή άλλων μνημονιακών μέτρων μείωσης μισθών και απολύσεων, αλλά  συμπλήρωμά τους σε μια λογική αποδόμησης και συρρίκνωσης του κοινωνικού κράτους και ξεπουλήματος στους ιδιώτες όλων των δημόσιων αγαθών". 

Αν λάβουμε υπ' όψιν ανάλογες περιπτώσεις ιδιωτικών τραπεζών τόσο στην Ελλάδα, όσο και διεθνώς, γίνεται σαφές ότι οι επιπτώσεις μιας τέτοιας πολιτικής στο κοινωνικό σύνολο και στη χώρα θα  είναι καταστροφικές και ανυπολόγιστες.


Αυτό που η κυβερνητική τρόικα προσπαθεί να αποκρύψει αναμασώντας αποτυχημένα νεοφιλελεύθερα δόγματα, είναι ότι δεν μπορεί να υπάρξει παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας και ανάπτυξη χωρίς δημόσιες επενδύσεις και δημόσιες επιχειρήσεις. 

Όπως άλλωστε προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, "είναι αναγκαία η ανασυγκρότηση των δημόσιων επιχειρήσεων και οργανισμών ώστε να λειτουργούν με διαφάνεια, δημόσιο και κοινωνικό έλεγχο και ο επαναπροσανατολισμός τους στη βάση της ικανοποίησης των κοινωνικών αναγκών".

Το Ταμείο και η Ειδική Γραμματεία Αποκρατικοποιήσεων


Ως γνωστόν τον Ιούνιο του 2010, η τρόικα ανήγγειλε σε συνέντευξη Τύπου την απόφασή της να εκποιηθεί περιουσία του ελληνικού Δημοσίου, με στόχο την είσπραξη 50 δις ευρώ στο πλαίσιο της διαχείρισης του δημόσιου χρέους.
Σε συμμόρφωση με  την απόφαση αυτή της τρόικας το υπουργείο Οικονομικών (υπ. Γ. Παπακωνσταντίνου) ανέθεσε στην Ειδική Γραμματεία Αποκρατικοποιήσεων, (Ειδ. Γραμματέας Χριστοδουλάκης) την εκτέλεση της απόφασης και την πρόσληψη Συμβούλων κ.λπ. για το σκοπό αυτό. 
Στη συνέχεια συστάθηκε το Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων Δημόσιας Περιουσίας (ΤΑΙΠΕΔ) με μορφή Ανώνυμης Εταιρείας και προσδιορίσθηκε ο κατάλογος των προς εκποίηση περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου. Στον κατάλογο περιλαμβάνονται το μεγαλύτερο μέρος των δημόσιων επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας, ποσοστό άνω του 35% των δημόσιων υποδομών και 50% ποσοστό της ακίνητης δημόσιας περιουσίας που η αξία τους συνολικά είναι πολλαπλάσια των 50 δις ευρώ, το οποίο καθορίστηκε ως στόχος να εισπραχθεί, από την εκποίησή τους

Οι ιδιωτικοποιήσεις στα χέρια παχυλά αμειβομένων φίλων και προσκείμενων στην κυβέρνηση προσώπων

Σάββατο 7 Ιουλίου 2012

Ο ΣΥΡΙΖΑ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ 17ΗΣ ΙΟΥΝΙΟΥ – Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΕΝΙΑΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΦΟΡΕΑ

1. Στις εκλογές του Ιουνίου, πάνω από 1.650.000 πολίτες ψήφισαν τον ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ – εκλογικό αποτέλεσμα που είναι σε μεγάλη αριθμητική απόσταση από τις οργανωμένες δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ. Ήδη πριν από τις εκλογές του Μαιου, δεκάδες πολίτες προσέρχονταν στις Τ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και στις εκλογικές επιτροπές του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ, ζητώντας οι ίδιοι και οι ίδιες να συνδεθούν με κάποιο τρόπο με τον ΣΥΡΙΖΑ, να εκφραστούν, να συμμετέχουν, να διατυπώσουν γνώμη. Οι πρόσφατες εξελίξεις και το εκλογικό αποτέλεσμα του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ κάνουν σαφές ότι ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να περάσει σε νέα φάση, δρομολογώντας μεγάλες αλλαγές και στην οργανωτική του δομή. Έτσι κι αλλιώς, η μεγάλη εισροή νέου κόσμου στις (αναντίστοιχες, πολλές φορές) υπάρχουσες οργανωτικές δομές του ΣΥΡΙΖΑ επιβάλλει σημαντικές αλλαγές.
Ως εκ τούτου, αποφασίστηκε να αρχίσει άμεσα η διαδικασία για τον μετασχηματισμό του ΣΥΡΙΖΑ και του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ σε ενιαίο πολιτικό φορέα, στη βάση των κοινών αποφάσεων, της κοινής δράσης και της κοινής παρουσίας. Είναι προφανές ότι η απόφαση αυτή απαιτεί τόσο γενναίες αποφάσεις όσο και προσεκτικά, σταθερά βήματα. Ωστόσο, ο ΣΥΡΙΖΑ –ένας έτσι κι αλλιώς πρωτότυπος και τολμηρός πολιτικός σχηματισμός– οφείλει να αντιμετωπίσει την πρόκληση ενός μαζικού αριστερού ενιαίου πολιτικού φορέα που θα εκφράζει τις κοινωνικές ανάγκες του σήμερα και του αύριο, θα αντιστοιχεί στις ανάγκες της Αριστεράς του 21ου αιώνα, θα αποτελεί χρήσιμο «εργαλείο» για την ανάπτυξη κοινωνικών αγώνων, για την πολιτική ανατροπή, για την κοινωνική αλλαγή, για να έρθει στην εξουσία ο λαός.
2. Ο ενιαίος πολιτικός φορέας δεν ξεκινάει από μηδενική βάση, αλλά αποτελεί μετασχηματισμό του ΣΥΡΙΖΑ και του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ. Έτσι, ο φορέας αυτός
α) έχει ιδεολογικό πλαίσιο αναφοράς (που αποτυπώνεται στα ντοκουμέντα και στη Διακήρυξη του ΣΥΡΙΖΑ)·
β) στηρίζεται στην πολιτική ενότητα (συμπεριλαμβάνει δυνάμεις της ριζοσπαστικής Αριστεράς, της κομμουνιστικής Αριστεράς, της ριζοσπαστικής οικολογίας, των κινημάτων αντίστασης και δυνάμεις προερχόμενες από την αριστερή σοσιαλδημοκρατία). Επιπλέον, αυτό το νέο πολιτικό υποκείμενο έχει ενιαίο πολιτικό σχέδιο και ένα συνεχώς επικαιροποιούμενο εναλλακτικό ριζοσπαστικό πρόγραμμα, που απορρέουν από τα συσσωρευμένα τεράστια κοινωνικά προβλήματα, τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς. Μόνο αν απαντάει πειστικά σε αυτά τα προβλήματα της κοινωνίας θα μπορέσει να αποτελέσει τον καταλύτη για την ανατροπή των πολιτικών και κοινωνικών συσχετισμών και για τη δημιουργία μιας νέας κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας.
γ) έχει συγκεκριμένες δημοκρατικές οργανωτικές δομές και διαδικασίες.
3. Το όνομα του ενιαίου φορέα θα περιέχει οπωσδήποτε τη λέξη ΣΥΡΙΖΑ, μιας και είναι ένα όνομα καταξιωμένο και αναγνωρίσιμο στην κοινωνία. Το όνομα θα αποφασιστεί τελικά από το συνέδριο του ενιαίου σχήματος.
4. Τα στάδια της ενιαιοποίησης του πολιτικού μας φορέα θα είναι, συνοπτικά, τα εξής:
 
α) Αρχίζει αμέσως καμπάνια εγγραφής μελών στον ενιαίο φορέα, παράλληλα με ανοιχτές συνελεύσεις των Τ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ μαζί με τις επιτροπές του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ, το διάστημα του καλοκαιριού και του Σεπτεμβρίου. Μέλη θεωρούνται όσοι/ες προσέρχονται για να εγγραφούν, αποδέχονται το πλαίσιο του σχήματος και συμμετέχουν στις διαδικασίες του. Αντικείμενο των συνελεύσεων είναι η αποτίμηση των εκλογών, η οργάνωση της δράσης και η εκλογή Συντονιστικής Γραμματείας, όπου χρειάζεται. Όπου δεν υπάρχει Τ.Ε., συγκροτείται, στη βάση της αυτοοργάνωσης. Οι Τ.Ε. συγκροτούνται σε επίπεδο τοπικό, κλαδικό, χώρου εργασίας ή θεματικό και νομιμοποιούνται από τα κεντρικά όργανα του ΣΥΡΙΖΑ.
Όλη αυτή η διαδικασία σε επίπεδο βάσης ξεκινάει από σήμερα, από τώρα, χωρίς να περιμένουμε την ολοκλήρωση των συνολικών διαδικασιών, και απευθύνεται σε όλον αυτό τον κόσμο που βρέθηκε κοντά στον ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ το τελευταίο διάστημα.
β) Τον Σεπτέμβριο, και ενώ συνεχίζεται η καμπάνια εγγραφής νέων μελών, οι συνελεύσεις των Τ.Ε. εκλέγουν/επιλέγουν αντιπροσώπους για Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ και του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ.
γ) Στα τέλη Σεπτεμβρίου ή το αργότερο τον Οκτώβριο πραγματοποιείται η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ και του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ, που αποφασίζει τις διαδικασίες (τον «οδικό χάρτη») προς τον ενιαίο φορέα, καθώς και κωδικοποιεί εκ νέου το επικαιροποιημένο πρόγραμμα.
δ) Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη εκλέγει Κεντρικό Όργανο που, μεταξύ άλλων, θα οργανώσει και το συνέδριο που θα ακολουθήσει τη συνδιάσκεψη.
ε) Το Κεντρικό Όργανο εκλέγει Γραμματεία.
στ) Μέχρι να υπάρξει άλλη απόφαση, οι αποφάσεις παίρνονται σύμφωνα με την απόφαση της 4ης Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης του ΣΥΡΙΖΑ (αυξημένη πλειοψηφία 2/3). Μέχρι τη συνδιάσκεψη, λειτουργούν η Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ και η Επιτροπή Πολιτικού Συντονισμού του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ.
Σε όλες τις διαδικασίες, από τις συνελεύσεις των Τ.Ε. μέχρι τη συνδιάσκεψη, παίρνουν μέρος όσες δυνάμεις του συμμαχικού σχήματος επιθυμούν.
ζ) Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη θα συζητήσει τη διενέργεια συνεδρίου του ενιαιοποιημένου φορέα, που θα πραγματοποιηθεί περίπου την άνοιξη ή στις αρχές του καλοκαιριού του 2013, συνεκτιμώντας τις πολιτικές συνθήκες και εξελίξεις.
η) Στο διάστημα αυτό, οι στόχοι είναι:
– η μεγαλύτερη ενοποίηση σε επίπεδο βάσης·
– η εκλογή ενδιάμεσων οργάνων σε περιφέρειες και πόλεις·
– η επικαιροποίηση του προγράμματος και της διακήρυξης·
– η προετοιμασία του καταστατικού χάρτη·
– η επεξεργασία των οργανωτικών προτάσεων για τον ενιαίο φορέα·
– η ενοποίηση στον συνδικαλιστικό χώρο·
– η ενοποίηση σε επίπεδο νεολαίας·
– η ενοποίηση των ΜΜΕ ή η ίδρυση νέων μέσων του ενιαίου φορέα·
– το ενιαίο ίδρυμα θεωρητικής επεξεργασίας.
θ) Η ΠΣΕ εξουσιοδοτεί τη Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ να συγκροτήσει τις αντίστοιχες επιτροπές που θα διερευνήσουν και θα καταθέσουν προτάσεις για όλα τα εκκρεμή ζητήματα.
5. Ο νέος φορέας θα είναι ενιαίος και πλουραλιστικός. Η τελική μορφή και δομή λειτουργίας του θα εξεταστεί από το ίδιο το συνέδριο, όπως και η σχέση του με τις συνιστώσες οι οποίες έχουν το αυτονόητο δικαίωμα της αυθυπαρξίας και του αυτοπροσδιορισμού τους σε σχέση με τον ενιαίο πολιτικό φορέα.
6. Όλη αυτή η διαδικασία μετάβασης απαιτεί σοβαρές και αξιόπιστες συλλογικές διαδικασίες, ουσιαστική και μεγάλη συμμετοχή κόσμου (πρέπει να βάλουμε έναν υψηλό στόχο για την εγγραφή νέων μελών), καθώς και να αποτελεί υπόδειγμα δημοκρατίας σε όλα τα επίπεδα.
Επίσης, πρέπει να είναι μέρος μιας εξωστρεφούς διαδικασίας επαφής με την κοινωνία, δράσης κ.λπ. Με άλλα λόγια, όλη η οργανωτική διαδικασία θα συνδυαστεί με ένα εξωστρεφές πολιτικό σχέδιο δράσης που να εμπνέει και να προωθεί τη συμμετοχή του κόσμου.
Επιπλέον, ο μετασχηματισμός σε ενιαίο φορέα πρέπει να συνδυαστεί με την επιμονή στην πρόταση για την ενότητα της Αριστεράς, μια πρόταση που αποτελεί στρατηγική επιλογή μας και έχει γίνει αποδεκτή από μεγάλα κομμάτια της κοινωνίας.
Είναι προφανές ότι αυτή η πορεία ανασυγκρότησης/μετασχηματισμού του ΣΥΡΙΖΑ και του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ δεν είναι οργανωτική αλλά βαθιά πολιτική διαδικασία, που θα καταλήξει σε έναν πραγματικά ευρύ, ενιαίο, πολυτασικό, πλουραλιστικό, δημοκρατικό, μαχητικό φορέα της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, ικανό να αντιμετωπίσει τα προβλήματα των σημερινών δύσκολων συνθηκών στην κοινωνία.
7. Τέλος, με απόλυτο σεβασμό στην αυτονομία των νεολαιών των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ, η ΠΣΕ προτείνει να επεξεργαστούν την ιδέα και τη δυνατότητα ενός κοινού φεστιβάλ της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ το φθινόπωρο.


Κοινοβουλευτική Ομάδα
Το εκλογικό αποτέλεσμα της 17ης Ιουνίου έδωσε στον ΣΥΡΙΖΑ μια Κοινοβουλευτική Ομάδα πολύ πιο πολυάριθμη από την προηγούμενη. Ως εκ τούτου, στις νέες συνθήκες είναι εξαιρετικά αυξημένη η ευθύνη της Κ.Ο., τόσο μέσα στη Βουλή όσο και στους κοινωνικούς αγώνες. Έχουμε πλέον κάθε δυνατότητα αφενός της άρτιας παρουσίας σε όλες τις πλευρές της κοινοβουλευτικής μάχης και αφετέρου να στηρίζουμε ακόμη περισσότερο τους κοινωνικούς αγώνες συμμετέχοντας ακόμη πιο ενεργά σ' αυτούς και μεταφέροντας τη φωνή τους στις θεσμικές διαδικασίες. Επιπλέον, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ μπαίνει σε μια δύσκολη φάση οικοδόμησης ενός ενιαίου φορέα, η Κ.Ο. θα συμβάλει με όλους τους δυνατούς τρόπους στην μεγαλύτερη ανάπτυξη αυτής της διαδικασίας οικοδόμησης του ενιαίου φορέα σε ολόκληρη την Ελλάδα.
Συγχρόνως χρειάζεται να εξασφαλιστεί η μόνιμη και σταθερή σχέση με τα πολιτικά όργανα του ΣΥΡΙΖΑ και του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ, μιας και ο/η βουλευτής χρειάζεται να συμβάλλει και στην όλη λειτουργία και ανάπτυξη του πολιτικού σχήματος. Μεταξύ άλλων, πρέπει να υπάρξει στενή σχέση (π.χ. με τη συμμετοχή του ίδιου του βουλευτή) ανάμεσα στις ομάδες ανά υπουργείο και τις θεματικές του ΣΥΡΙΖΑ, όπου υπάρχουν. Όσον αφορά τη σχέση της Κ.Ο. με τα κεντρικά όργανα του ΣΥΡΙΖΑ και του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ, προτείνεται να εξακολουθήσει προς το παρόν να ισχύει ο τωρινός κανονισμός της Κ.Ο., που εγκρίθηκε τον Ιούλιο του 2008, με την προσθήκη της Επιτροπής Πολιτικού Συντονισμού του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ όπου περιγράφεται η σχέση της Κ.Ο. με τη Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ.
Ιδιαίτερης σημασίας ζήτημα είναι η αξιοποίηση των βουλευτών στην επαφή του ΣΥΡΙΖΑ με τον κόσμο, η παρουσία των βουλευτών «έξω από τη Βουλή», στους λαϊκούς αγώνες, η περιοδική λογοδοσία για τη δράση τους σε λαϊκές συνελεύσεις κ.λπ.

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ (30/06 - 01/07)

Ο ΣΥΡΙΖΑ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ 17ΗΣ ΙΟΥΝΙΟΥ – Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΕΝΙΑΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΦΟΡΕΑ
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΔΡΑΣΗΣ ΣΤΗ ΝΕΑ ΠΕΡΙΟΔΟ

1.Ο ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ χαιρετίζει και ευχαριστεί τους έλληνες και τις ελληνίδες που σε μια άκρως πολωτική και γεμάτη εκβιασμούς προεκλογική περίοδο, αγνόησαν τις τεράστιες πιέσεις και επέλεξαν με πρωτοφανή μαζικότητα το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ, αναδεικνύοντας τον σε δεύτερη δύναμη, σε απόσταση αναπνοής από την Νέα Δημοκρατία. Δεσμευόμαστε ότι θα τιμήσουμε την ψήφο τους και θα κάνουμε κάθε τι δυνατό για να ανταποκριθούμε στις προσδοκίες τους, στις ανάγκες τους ,στην απαίτηση να απαλλαγεί η χώρα από τα μνημόνια ,τις αντεργατικές πολιτικές και από τις δυνάμεις εκείνες που έχουν γονατίσει τη χώρα και τους εργαζόμενους. Ακόμη και αυτοί που δεν ψήφισαν τον ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ, είτε γιατί διαφωνούν είτε γιατί υπέκυψαν στους εκβιασμούς, αναγνωρίζουν την χρησιμότητα μιας ισχυρής αριστεράς για την απόκρουση της κοινωνικής καταστροφής και την ανασυγκρότηση του τόπου. Χαιρετίζουμε, ιδιαίτερα, τους δεκάδες χιλιάδες στελέχη, μέλη και φίλους του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ που με αυταπάρνηση έδωσαν μια δύσκολη αλλά ωραία μάχη, τους πολίτες που με ενεργό τρόπο στάθηκαν δίπλα μας και βοήθησαν στην εκλογική μάχη. Τους καλούμε, όλους, με αυτενέργεια και αποφασιστικότητα να δυναμώσουν τα κύτταρα του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ παντού ,στους χώρους δουλειάς, στις συνοικίες, στα χωριά, να τα μετατρέψουν σε εργαλεία διαμόρφωσης πολιτικής ,αλληλεπίδρασης με την κοινωνία και τις ανάγκες της ,εκπόνησης σχεδίων δράσης για την αντίσταση, την αλληλεγγύη και την προβολή εναλλακτικών λύσεων. Η ανάδειξη στην πρώτη θέση της ΝΔ και η συγκρότηση της τρικομματικής κυβέρνησης με κορμό την ΝΔ είναι μια αρνητική εξέλιξη, αφού αυτή θα κινηθεί στην λογική των μνημονίων και σε βάρος του λαού. Παρά αυτήν την αρνητική εξέλιξη ,η αντίσταση του λαού και η πάλη για την κατάκτηση μιας εναλλακτικής λύσης με κορμό την αριστερά ,μπορεί να συνεχιστεί από καλύτερες θέσεις.

Παρασκευή 29 Ιουνίου 2012

Ευτυχώς που δεν βγήκε ο ΣΥΡΙΖΑ

Τα νοσοκομεία ξαφνικά λειτουργούν, ο ΕΟΠΥΥ υπάρχει, το πρόβλημα των φαρμάκων εξαφανίστηκε από τα ΜΜΕ, το 1 δισ. που παράτυπα κατακρατά η τρόικα θα έλθει επιτέλους (άσχετα αν κατά 90% θα πάει σε διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας). Ευτυχώς που δεν βγήκε ο ΣΥΡΙΖΑ!


Του Γιάννη Μπασκόζου

Από τις 20/6 ευτυχώς έχουμε πρωθυπουργό Σαμαρά και κυβέρνηση "εθνικής συνευθύνης". Έχουμε βέβαια μερικά προβλήματα υγείας που παρατείνουν το κυβερνητικό κενό αλλά ευτυχώς που δεν βγήκε ο ΣΥΡΙΖΑ.

Έτσι οι τουρίστες άρχισαν να συρρέουν και οι καταθέσεις να επιστρέφουν στις τράπεζες.

Τα νοσοκομεία ξαφνικά λειτουργούν, ο ΕΟΠΥΥ υπάρχει, το πρόβλημα των φαρμάκων εξαφανίστηκε από τα ΜΜΕ, το 1 δισ. που παράτυπα κατακρατά η τρόικα θα έλθει επιτέλους (άσχετα αν κατά 90% θα πάει σε διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας).

Ευτυχώς που δεν βγήκε ο ΣΥΡΙΖΑ! Τώρα το 0.4 του ΑΕΠ για τον ΕΟΠΥΥ θα παραμείνει σταθερό, η μείωση φαρμακευτικής δαπάνης επί δικαίων και αδίκων θα παραμείνει πρώτος στόχος της κυβέρνησης, ο "υγιής ανταγωνισμός" δημόσιου και μεγάλου επιχειρηματικού κεφαλαίου θα συνεχίσει προς όφελος των ασθενών, οι δημοσιές δαπάνες υγείας θα μειωθούν και άλλο στο πλαίσιο των μνημονιακών δεσμεύσεων. Τα χρέη σε γιατρούς και φαρμακοποιούς θα εξαφανιστούν μαγικά. Οι δομές ψυχικής υγείας θα κλείνουν η μια μετά την άλλη. Οι "υψηλοί" μισθοί των υγειονομικών θα μειωθούν και άλλο. Το περίφημο σύστημα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης θα συνεχίσει να βολοδέρνει ανάμεσα σε αντικρουόμενα συμφέροντα και 3 τουλάχιστον παράλληλους ασυντόνιστους διαγωνισμούς "συναρμοδίων" παραγόντων.

Ευτυχώς που δεν βγήκε ο ΣΥΡΙΖΑ! Γιατί αν έβγαινε μπορεί να στενοχωρούσε τους φίλους - σύμμαχους - εταίρους και μπορεί να "υπέκυπταν" στις ανεύθυνες απαιτήσεις του ελληνικού λαού για σταμάτημα των αλόγιστων περικοπών στις δημοσιές δαπάνες υγείας, για άμεση κάλυψη των αναγκών σε φάρμακα των πολιτών, για σταμάτημα των περικοπών στους μισθούς και σταμάτημα των απολύσεων, για κάλυψη όλων από τις υπηρεσίες υγείας και πρόνοιας. Μπορεί να προχωρούσε το χτύπημα της διαφθοράς και των υπερβολικών υπερκερδών με λειτουργία κεντρικού συστήματος προμηθειών και ολοκληρωμένο ενιαίο σύστημα συνταγογράφησης. Μπορεί να προχωρούσε άμεσα ενιαίο ηλεκτρονικό σύστημα χρεών, δαπανών και πληρωμών στον ΕΟΠΥΥ για αποτελεσματικό έλεγχο και γρήγορη αποπληρωμή των δικαιούχων.

Ευτυχώς που δεν βγήκε ο ΣΥΡΙΖΑ!
Το πρόβλημα είναι πως στην "προγραμματική συμφωνία" της συγκυβέρνησης Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜ.ΑΡ., έχουν παρεισφρήσει ορισμένα από τα ανεύθυνα αιτήματα του ΣΥΡΙΖΑ, για να τα διαπραγματευτούν βεβαίως στο πλαίσιο του Μνημονίου με την τρόικα. Η όποια έρχεται οσονούπω! Δυστυχώς κόλλησαν μια μικρή δόση "ανευθυνότητας" αλλά θα θεραπευτούν άμεσα και δραστικά στις πρώτες συναντήσεις με την τρόικα.

Ευτυχώς που δεν βγήκε ο ΣΥΡΙΖΑ. Και όλα θα πάνε καλά.
Το κακό είναι πως υπάρχει η πιθανότητα να βγει ο ΣΥΡΙΖΑ στις επόμενες εκλογές που μπορεί να μην αργήσουν. Όμως κάτι θα κάνουμε να το αποτρέψουμε και αυτό. Στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα.

Ο Γιάννης Γ. Μπασκόζος είναι υπεύθυνος του Τμήματος Υγείας του ΣΥΝ, μέλος της ΠΣΕ του ΣΥΡΙΖΑ

Πηγή: Αυγή

Τετάρτη 27 Ιουνίου 2012

Γλάροι, σταυροί και αφορολόγητο

Ο μύθος της συνεισφοράς της Ναυτιλίας στην ελληνική οικονομία, του Κώστα Βαξεβάνη.

Η Κύπρος ετοιμάζεται να μπει στον μηχανισμό στήριξης. Η Ισπανία, αυτή η τεράστια χώρα που μπορεί να θρέψει όλη την Ευρώπη, καταρρέει οικονομικά. Η Ιταλία, η Πορτογαλία, η Ιρλανδία, έχουν ήδη δημιουργήσει μια Ευρώπη άλλης ταχύτητας. Της όπισθεν.

Μα, τι γίνεται σε μια Ευρώπη που μέχρι χτες χρηματοδοτούσε Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις για να σώζουν ανθρώπους που πέθαιναν από πείνα στην Αφρική; Και, τέλος πάντων, αυτό που έγινε οφείλεται στους 150.000 δημόσιους υπαλλήλους που δεν απολύθηκαν από το ελληνικό Δημόσιο; Καταρρέει όλη η Ευρώπη γιατί η Ελλάδα έκανε δύο ώρες παραπάνω ηλιοθεραπεία σε σχέση με τον μέσο Γερμανό; Μήπως γιατί δεν έπινε την μπίρα ξεροσφύρι, όπως ο Ευρωπαίος, αλλά επιβάρυνε τον οικογενειακό προϋπολογισμό με μεζέ; Αστεία πράγματα. Όποιος πιστεύει πως η Ελλάδα βουλιάζει στην κρίση επειδή ζούσε με δανεικά δεν κατανοεί και πολλά πράγματα από τη σύγχρονη ευρωπαϊκή πραγματικότητα, ακόμη και αν στηρίζεται σε ένα λογικοφανές επιχείρημα. Η υπόλοιπη Ευρώπη γιατί βουλιάζει; Και πού χρωστάνε όλοι αυτοί που χρωστάνε ως κράτη;

Η άποψη πως η μικρή και καθόλου τίμια Ελλάδα είναι η αιτία της κατάρρευσης του ευρωπαϊκού οικοδομήματος μοιάζει με την άποψη όσων υποστηρίζουν πως το Ανατολικό Μπλοκ και η Σοβιετική Ένωση έπεσαν επειδή υπήρξε ένας Γκορμπατσόφ με πολύ ύποπτο ρόλο. Δηλαδή, ένα φιλολαϊκό σύστημα, με σωστή λειτουργία, που πατούσε πάνω στα όνειρα των ανθρώπων, κατέπεσε από έναν και μόνο άνθρωπο. Χωρίς να ενεργοποιηθούν τα αντισώματα αυτοπροστασίας του, χωρίς να το υποστηρίξουν οι μάζες για τις οποίες δημιουργήθηκε.

Κάπως έτσι η ευρωπαϊκή ιδέα, μαζί και η οικονομία, δείχνει να διαλύεται γιατί κάποιος Έλληνας ξύνει τ’ αχαμνά του σε μια ξαπλώστρα στη Λέσβο ή την Αμοργό. Φευ!

Έχει ενδιαφέρον, όμως, ποιος τα λέει αυτά τα πράγματα. Ποιος είναι ο φορέας αυτού του αυτομαστιγωτικού πατριωτισμού. Αυτοί που για μία ακόμα φορά κυβερνούν. Το επόμενο διάστημα μέτρα 11,5 ίσως και 15 δισ. θα παρθούν για να σωθεί η χώρα. Από μισθωτούς, υπαλλήλους, άνεργους πλέον καταστηματάρχες και απεγνωσμένους μικρομεσαίους. Αλλά και πάλι θα μείνουν έξω από κάθε φορολόγηση δύο κατηγορίες κατόχων χρήματος: η Εκκλησία και οι εφοπλιστές.

Κανείς απ’ τους δύο δεν προσφέρει το ελάχιστο σε φορολόγηση. Η μεν Εκκλησία, μεγαλύτερος κάτοχος γης στη χώρα, πηδάει συνεχώς από τα παραθυράκια του νόμου, εμφανίζοντας απέναντι στην ανάγκη μιας νόμιμης φορολόγησης την αμφίβολη φιλανθρωπία της.

Το δε εφοπλιστικό κεφάλαιο φοροαπαλλάσσεται, καλύπτοντας το μεγαλύτερο σκάνδαλο φοροδιαφυγής μέσα σε φλυαρία για γλάρους, ελληνικές σημαίες που ανεμίζουν στα πέρατα του κόσμου και πατριωτισμό μιας όψεως -αυτής που τους συμφέρει.

Ένα πλοίο 20.000 κόρων, με νόμο του 1975, τον μοναδικό νόμο του ελληνικού κράτους που δεν έχει αλλάξει, πληρώνει φόρο γύρω στα 3.000 ευρώ. Πολύ λιγότερα από ένα περίπτερο. Ο εφοπλιστής δεν πληρώνει τίποτε άλλο.

Σπίτια, γραφεία, κότερα, Φιλιππινέζες, είναι στο όνομα της ναυτιλιακής, που βάσει του νόμου δεν δίνει καμία άλλη φορολόγηση. Το χειρότερο είναι πως ο νόμος αυτός είναι συνδεδεμένος με το άρθρο 107 του ελληνικού Συντάγματος και δεν μπορεί ν’ αλλάξει, όπως και ο νόμος περί ευθύνης υπουργών, παρά μόνο με αναθεώρηση του Συντάγματος.

Το επιχείρημα γι’ αυτό το καθεστώς είναι πως, αν αλλάξει, τα πλοία θα εγκαταλείψουν την ελληνική σημαία. Η ελληνική σημαία φέρνει στην Ελλάδα περί τα 12 δισ., υποστηρίζουν οι εφοπλιστές. Το συνάλλαγμα, όμως, αυτό στην πραγματικότητα δεν έχει καμιά συνεισφορά στο κράτος, αφού δεν πάει στο κοινωνικό σύνολο, αλλά σε τραπεζικούς λογαριασμούς. Το 45%, μάλιστα, επιστρέφει και πάλι στο εξωτερικό με διάφορες δικαιολογίες.

Από την άλλη μεριά, η ελληνική σημαία δίνει στα πλοία που την έχουν μια σειρά από πλεονεκτήματα. Το ελληνικό κράτος διαπραγματεύεται στην Ευρώπη υπέρ των εφοπλιστών και οποιαδήποτε προβλήματα στο εξωτερικό αντιμετωπίζονται από ένα εκτεταμένο δίκτυο ακολούθων στις πρεσβείες που έχει γίνει και διατηρείται μόνο γι’ αυτόν το σκοπό. Το δε επιχείρημα πως τα πλοία ελληνικής σημαίας έχουν ελληνικά πληρώματα είναι ένας ακόμη μύθος. Πέντε Έλληνες ναυτικοί είναι ο επιβαλλόμενος αριθμός Ελλήνων ναυτικών για το καθένα από τα 800 πλοία. Σε αντάλλαγμα, οι κιμπάρηδες, στα περιοδικά lifestyle και μόνο, εφοπλιστές δίνουν στο ελληνικό κράτος, με βάση τον προϋπολογισμό, 12 εκατομμύρια ευρώ για τα πλοία και 280 εκατομμύρια για όλες τις ναυτιλιακές τους δραστηριότητες. Λιγότερα δηλαδή από το Μπραχάμι.
Όσοι κυβερνώντες ανησυχούν, λοιπόν, για την ελληνική οικονομία είναι προφανές ότι κοιτούν τον λουόμενο στην παραλία, αλλά χάνουν το πλοίο. Και όταν μιλούν για σταυρό, εννοούν αυτόν στον οποίο υποκριτικά και ανταποδοτικά σταυροκοπιούνται και όχι αυτόν στον οποίο σταυρώνουν.

Αναδημοσίευση από τη lifo