Στη Σύνοδο του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς ο Τσίπρας

Στην έκτακτη Σύνοδο των προέδρων των κομμάτων-μελών του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς, που θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα στις Βρυξέλλες θα συμμετέχει ο πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, Αλ. Τσίπρας.

Αντικείμενο της Συνόδου θα είναι οι τελευταίες εξελίξεις στην Ε.Ε και την Ευρωζώνη και οι εναλλακτικές προτάσεις της Ευρωπαϊκής Αριστεράς.

Η απόφαση για τη διοργάνωση της έκτακτης Συνόδου Προέδρων του ΚΕΑ λήφθηκε στην πρόσφατη συνάντηση του προεδρείου του ΚΕΑ στην Αθήνα, με βασικό κριτήριο την άμεση ανάγκη για μεγαλύτερη ανάδειξη της εναλλακτικής προοπτικής διεξόδου από την κρίση που έχει επεξεργαστεί η Ευρωπαϊκή Αριστερά.

Επιτέλους να τελειώνουμε με την κεντροαριστερά (ή πώς δεν χωράει η ΔΗΜΑΡ στο ενωτικό μας εγχείρημα)

Των Τάσου Κουράκη και Ελευθερίας Χατζηγεωργίου*

Ανάμεσα σ' ένα ευρύ μέτωπο αντίστασης στη λεηλασία του δημόσιου πλούτου της χώρας και των ανθρώπων της για την ανατροπή των πολιτικών που μας οδήγησαν έως εδώ, και σ' έναν αντιπολιτευτικό πόλο που χωράει τους πάντες, για λίγες έδρες παραπάνω (ενδεχόμενο αρκετά αμφίβολο), το χάσμα είναι μεγάλο.

Ο λόγος για την απεύθυνση στη Δημοκρατική Αριστερά (ΔΗΜΑΡ), προκειμένου να συμμετέχει σε κείνο το μέτωπο που θα κινείται από τα αριστερά της σοσιαλδημοκρατίας και όσων απορρίπτουν τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές του ΠΑΣΟΚ, έως όλο το φάσμα της αριστεράς και την πολιτική οικολογία.

Αναγνωρίζουμε και τιμούμε την ιστορία των πρώην συντρόφων μας, μα πιο πολύ αξιολογούμε την πορεία και τη δράση τους σήμερα, καθώς η ιστορία δεν είναι στατική. Και δυστυχώς οι πρώην σύντροφοί μας κινούνται, με ταχύτητα φωτός, προς τον αστερισμό του πλέον αντιδραστικού τόξου. Για να γίνουμε πιο σαφείς, η ΔΗΜΑΡ, σήμερα, προσπαθεί να εντάξει τον εαυτό της σ' ένα «κριτικό», πρωτίστως αντικυβερνητικό και δευτερευόντως αντιμνημονιακό μπλοκ, μια τακτική που θυμίζει έντονα τη στάση του Σαμαρά.

Απεργούν οι εργαζόμενοι στο πρόγραμμα "Βοήθεια στο Σπίτι"

Σε 24ωρη απεργία προχωρούν σήμερα οι εργαζόμενοι στο πρόγραμμα "Βοήθεια στο Σπίτι", καθώς λιγότερο από δύο μήνες πριν από τη λήξη των προγραμμάτων δεν έχουν λάβει καμία δέσμευση από την κυβέρνηση τόσο για το μέλλον των προνοιακών αυτών δομών όσο και για το εργασιακό τους μέλλον σ' αυτές. Την κινητοποίηση καλύπτει η συνδικαλιστική Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στους ΟΤΑ (ΠΟΕ - ΟΤΑ).

1 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ !!!!!!

Aκόμη και η Κομισιόν λέει «όχι» στο χαράτσι!

Λαβράκι… έβγαλε ο Νίκος Χουντής

 

Παραβίαση της κοινοτικής νομοθεσίας που χαρακτηρίζει την ηλεκτρική ενέργεια ως «καθολική υπηρεσία» συνιστά, σύμφωνα με τον αρμόδιο επίτροπο για θέματα Ενέργειας, Γκίντερ Έτινγκερ, η διακοπή της ηλεκτροδότησης από τον οποιονδήποτε πάροχο, λόγω της μη εκπλήρωσης φορολογικών υποχρεώσεων.Με αυτό τον τρόπο η ίδια η Κομισιόν ακυρώνει την πολιτική της τροϊκανής κυβέρνησης, ορίζοντας πως η ΔΕΗ, ως πάροχος ενέργειας, δεν έχει δικαίωμα να κόβει το ρεύμα σε όσους καταναλωτές πληρώνουν το αντίτιμο του ρεύματος, αλλά όχι το χαράτσι. Το παραπάνω αποτελεί απάντηση του Ευρωπαίου επιτρόπου σε σχετική ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκου Χουντή, ο οποίος σχολιάζοντας την απάντηση της Κομισιόν κάλεσε την κυβέρνηση να πάρει πίσω την απόφαση για το χαράτσι, επισημαίνοντας το εξής: «Αυτοί που εμπνεύστηκαν και επιμένουν στην εφαρμογή αυτού του μέτρου, που ταλαιπωρούν και εκφοβίζουν τον ελληνικό λαό, αξίζουν την γενική κατακραυγή».Αξιοσημείωτο είναι πως στην απάντησή του ο Επίτροπος επισημαίνει πως; «Ως προς την προστασία των ευάλωτων καταναλωτών, η οδηγία υποχρεώνει τα κράτη-μέλη να διασφαλίζουν την τήρηση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων που συνδέονται με τους ευάλωτους καταναλωτές».
Το υπουργείο Οικονομικών, με αφορμή την απάντηση του Γκ. Έτινγκερ, εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία επιχειρεί να διασκεδάσει τις εντυπώσεις, κοροϊδεύοντας ακόμη μια φορά το λαό, καθώς αναφέρει πως «η προστασία του ευάλωτου καταναλωτή διασφαλίζεται απολύτως από την ελληνική νομοθεσία και τις προβλέψεις του νόμου για το ειδικό τέλος ακινήτων»(!).
Ας σημειωθεί πως την άποψη αυτή της Κομισιόν έρχεται να υποστηρίξει και η αρχή του Συνηγόρου του Πολίτη, με την επικεφαλής της Αρχής Καλλιόπη Σπανού να χαρακτηρίζει «υπέρμετρα επαχθές» το μέτρο της διακοπής του ρεύματος λόγω της μη καταβολής του τέλους ακινήτου, ιδιαίτερα για τις ευπαθείς ομάδες, διευκρινίζοντας πως η Αρχή έχει ήδη διαμεσολαβήσει στη ΔΕΗ για να μη διακοπεί η ηλεκτροδότηση σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, ενώ έχει αποστείλει επιστολή και στον Ευάγγ. Βενιζέλο, αναφερόμενη αναλυτικά στα προβλήματα που εντοπίζονται στον υπολογισμό αλλά και την είσπραξη του τέλους ακινήτων.                                      

               Μ.Ε.

422 δισ. ευρώ τοκοχρεωλύσια σε 15 χρόνια!

Η ομιλία του νέου πρωθυπουργού στη Βουλή σχετικά με τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης δεν προκάλεσε καμία έκπληξη. Άλλωστε όλη η κοινωνία γνωρίζει πως η επιλογή ενός προσώπου σαν τον Λουκά Παπαδήμο προσιδιάζει στην επιλογή του κατάλληλου προσώπου για την αποτελεσματική διεκπεραίωση ενός project. Όμως η προγραμματική του ομιλία περιείχε διάφορα σημεία στα οποία αξίζει να επιστήσουμε την προσοχή. Ένα από αυτά είναι η επίκληση από τα χείλη του πρωθυπουργού της υποχρέωσης του ελληνικού λαού να ανταποκριθεί στην αλληλεγγύη που του επιδεικνύουν οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι, μέσω της αποδοχής της ασκούμενης πολιτικής λιτότητας και της συναίνεσης στην υπαναχώρηση από τα κεκτημένα του εργατικού κινήματος.

Η αλήθεια είναι ότι οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι έχουν κληθεί να συνδράμουν με σημαντικά ποσά τους Μηχανισμούς Στήριξης της Ελλάδας, αλλά και της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας. Το ερώτημα όμως στο οποίο πρέπει να απαντήσει ο κ. Παπαδήμος είναι το κατά πόσον αυτά τα βάρη των Ευρωπαίων φορολογουμένων ανακουφίζουν τους ώμους του ελληνικού λαού, από τον οποίο ο νέος πρωθυπουργός ζητάει υπευθυνότητα απέναντι «στην αλληλεγγύη που δέχεται».

Η απάντηση που θα δίναμε εμείς είναι εύκολη. Τα χρήματα που καλούνται να πληρώσουν οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι, εν μέσω λιτότητας και στις χώρες τους, ανακουφίζουν τους εγχώριους και διεθνείς πιστωτές της Ελλάδας, δηλαδή το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο, και σε καμία περίπτωση δεν κατευθύνονται στον ελληνικό λαό. Επομένως, ο κ. Παπαδήμος ας αναζητήσει την υπευθυνότητα, από αυτούς που κερδίζουν από τα βάρη των Ευρωπαίων φορολογουμένων, δηλαδή τους μέχρι πρότινος συναδέλφους του.

Στο σημείο αυτό θα επικαλεστούμε τα στοιχεία ενός πίνακα από την Εισηγητική Έκθεση του Προϋπολογισμού του 2012 (σελ. 59), που αναφέρεται στις χρηματοδοτικές ανάγκες του Δημοσίου για το 2012, ο οποίος επιβεβαιώνει πλήρως τα παραπάνω.

Στον πίνακα των χρηματοδοτικών αναγκών του νέου Προϋπολογισμού φαίνεται ότι, για το 2012, οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι και το ΔΝΤ θα δανείσουν 106 δισ. ευρώ στον «ελληνικό λαό» (όπως λέει και ο κ. Παπαδήμος). Μια καλύτερη ανάγνωση του πίνακα όμως αποκαλύπτει ότι τα χρήματα αυτά όχι απλώς δεν διοχετεύονται στο ελληνικό λαό, αλλά κατευθύνονται πολύ συγκεκριμένα στους πιστωτές μας! Πιο συγκεκριμένα, τα 13,3 δισ. αφορούν την κάλυψη του ελλείμματος του κρατικού προϋπολογισμού. Όμως αυτό το ποσό, από τη στιγμή που θα έχουμε πρωτογενές πλεόνασμα, αφορά αποκλειστικά τόκους προς τους δανειστές μας και σε καμία περίπτωση πρωτογενείς δαπάνες! Ομοίως και οι υπόλοιπες χρηματοδοτικές ανάγκες επιμερίζονται στην υπηρέτηση του μεσο-μακροπρόθεσμου ομολογιακού δανεισμού (41,9 δισ.) και των βραχυπρόθεσμων εντόκων γραμματίων (25 δισ.), καθώς επίσης και τα 30 δισ. που αφορούν την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Και όλα αυτά χωρίς να υπολογίζουμε τους τόκους που θα κληθεί το ελληνικό Δημόσιο να καταβάλει για τα 106 δισ. που θα δανειστεί το 2012 από τον Μηχανισμό Στήριξης.

Επομένως, η επίκληση του κ. Παπαδήμου για «υπευθυνότητα απέναντι στην αλληλεγγύη των Ευρωπαίων φορολογουμένων» απευθύνεται σε λάθος αποδέκτη: Θα έπρεπε να απευθύνεται στους πιστωτές και όχι στον ελληνικό λαό. Αυτός ο πίνακας, επιπλέον, δίνει και απάντηση στον μόνιμο εκβιασμό σχετικά με το τι θα γίνει με τους μισθούς και τις συντάξεις αν δεν λάβουμε κάποια από τις περίφημες δόσεις. Ο πίνακας αυτός σε συνδυασμό με μια κυβέρνηση που θέλει να συγκρουστεί με το τραπεζικό κατεστημένο οδηγεί στην άμεση απάντηση: Δεν θα εισπράξουν οι τράπεζες τα λεφτά που υπολόγιζαν ότι θα εισπράξουν, ενώ οι μισθοί και οι συντάξεις θα πληρωθούν κανονικά.

Ένα δεύτερο σημείο που έχει σημασία να τονίσουμε είναι τι έχουν πληρώσει οι Έλληνες φορολογούμενοι για το εγχώριο και ξένο τραπεζικό σύστημα τα τελευταία χρόνια, έτσι ώστε να διαπιστώσουμε πόσο μεγάλη αλληλεγγύη έχουν επιδείξει οι ελληνικές κυβερνήσεις σε αυτή την ηγεμονική μερίδα του κεφαλαίου.

Στον πίνακα των τοκοχρεωλυσίων παρουσιάζονται τα τοκοχρεωλύσια που έχουν πληρώσει οι Έλληνες φορολογούμενοι από το 1995 μέχρι το 2010.

Τα χρεωλύσια αναφέρονται στα ποσά που έχουμε δανειστεί στο παρελθόν, ενώ οι τόκοι αποτελούν το καθαρό κέρδος του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου. Ο λόγος που έχει πολιτική σημασία να αναφερόμαστε στο άθροισμα των τοκοχρεωλυσίων είναι ότι αποτελούν δαπάνες του ελληνικού λαού, για να καλυφθούν τα ελλείμματα των κρατικών προϋπολογισμών. Συνολικά λοιπόν τα τελευταία 15 χρόνια έχουμε πληρώσει 265 δισ. ευρώ σε χρεωλύσια και 156 δισ. σε τόκους, σύνολο 422 δισ.! Όπως επανειλημμένα και τεκμηριωμένα έχει υποστηρίξει ο ΣΥΡΙΖΑ, τα δημοσιονομικά ελλείμματα της ελληνικής οικονομίας οφείλονται πρωτίστως στα χαμηλά φορολογικά έσοδα και όχι στις υψηλές δημόσιες δαπάνες. Όμως αυτοί που, ως γνωστόν, χρηματοδοτούν τα φορολογικά έσοδα του ελληνικού Δημοσίου, δεν είναι οι «Έλληνες πολίτες» γενικά και αόριστα, αλλά οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι. Εν ολίγοις, ένας από τους βασικούς παράγοντες για τις δημοσιονομικές ανισορροπίες είναι ότι το μεγάλο κεφάλαιο (αλλά και πλήθος ελεύθερων επαγγελματιών) δεν πληρώνουν τους φόρους που τους αναλογούν. Πώς καλύπτονται αυτές οι ανισορροπίες; Μα φυσικά με τον παραπάνω δανεισμό μέσω ομολόγων του ελληνικού Δημοσίου. Ποιοι κερδίζουν από τον δανεισμό αυτόν; Οι πιστωτές, οι οποίοι κερδίζουν σημαντικά ποσά εκμεταλλευόμενοι τα υψηλά επιτόκια δανεισμού. Και, τέλος, ποιοι πληρώνουν για την εξυπηρέτηση των δανείων αυτών; Μα προφανώς οι συνεπείς φορολογούμενοι, δηλαδή οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι.

Από τα παραπάνω γίνεται σαφής ο ταξικός χαρακτήρας του δανεισμού με βάση το ποιος ωφελείται και το ποιος καλείται να πληρώσει. Φυσικά όταν ο δανεισμός λαμβάνει χώρα σε μια οικονομία με δίκαιο φορολογικό σύστημα και χρησιμοποιείται σε σκοπούς ανταποδοτικούς προς αυτούς που σηκώνουν το βάρος του, τα αποτελέσματα του δανεισμού είναι θετικά. Η ελληνική οικονομία τις τελευταίες τρεις δεκαετίες δεν αποτελεί τέτοια περίπτωση.

Οι Έλληνες εργαζόμενοι οφείλουν να δείξουν την αλληλεγγύη τους στους Ευρωπαίους φορολογούμενους, όχι γιατί καλούνται να πληρώσουν γι’ αυτούς,

αλλά γιατί και αυτοί δέχονται σκληρότατη επίθεση. Οι πρόσφατες εξελίξεις με τη σκλήρυνση της πολιτικής λιτότητας σε Ιταλία, Γαλλία, Ισπανία, Πορτογαλία και Ιρλανδία δημιουργούν νέους όρους, πολύ πιο ελπιδοφόρους αυτή τη φορά, για την ταξική πάλη στο ευρωπαϊκό επίπεδο. Ένα από τα μεγαλύτερα καθήκοντα της αριστεράς στην πιο κρίσιμη στιγμή της είναι να πείσει ότι, όπως οι οικονομίες είναι αλληλένδετες στην Ευρωζώνη, το ίδιο αλληλένδετες είναι και οι μοίρες των εργαζομένων στην Ευρωζώνη. Και αυτό τον αγώνα είτε θα τον κερδίσουν όλοι οι Ευρωπαίοι εργαζόμενοι είτε κανείς τους.

Ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης είναι μέλος της ΚΠΕ του Συνασπισμού

Ανακοίνωση του Τμήματος Οικονομικής Πολιτικής του ΣΥΝ για τον προϋπολογισμό του 2012

Ο Προϋπολογισμός του 2012 που κατατέθηκε στη Βουλή από τον Υπουργό Οικονομικών αποτελεί τη συμπύκνωση της οικονομικής πολιτικής που ακολουθήθηκε ως τώρα από την κυβέρνηση Παπανδρέου και θα ακολουθηθεί και τον επόμενο χρόνο από τη συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ υπό τον κ. Παπαδήμο. Η έλλειψη της παραμικρής απόκλισης από τη μνημονιακή πολιτική, που αποτελεί την κόκκινη γραμμή που συνδέει τις δύο κυβερνήσεις, καταδεικνύει το προφανές, ότι ο κ. Παπαδήμος δεν μπορεί να παρουσιαστεί ως τίποτα περισσότερο από αυτό που είναι: ένας διεκπεραιωτής της μνημονιακής πολιτικής υπό τις ευλογίες της τρόικας και του μνημονιακού τόξου στη χώρα μας.
Οι προβλέψεις για το 2012 γίνονται στη βάση της ίδιας πολιτικής που εκτροχίασε τις προβλέψεις του Προϋπολογισμού του 2011 και οδηγεί σε έλλειμμα κοντά στο 9% (από 7,4% που ήταν ο στόχος). Η ύφεση για το 2011 προβλέπεται σε -5,5%, όσο δηλαδή προβλεπόταν και πριν από την αναθεώρηση του ΑΕΠ στην οποία προέβη πριν από λίγο καιρό η ΕΛΣΤΑΤ. Αυτό σημαίνει ότι η πραγματική ύφεση είναι κατά πολύ μεγαλύτερη από αυτή που προβλεπόταν στο Μεσοπρόθεσμο για το 2011 και επομένως καθιστά εξαιρετικά επισφαλή την πρόβλεψη για ύφεση -2,8% για το 2012. Το ίδιο ισχύει για τις προβλέψεις για την ανεργία, η οποία υπολογίζεται στο 15,4% για το 2011 και στο 17,1% για το 2012. Αν αναλογιστούμε ήδη ότι τον Αύγουστο του 2011, η ανεργία είχε ήδη ανέλθει στο 18,4%, μπορεί κάποιος πολύ εύκολα να καταλάβει ότι η επίσημη ανεργία θα πλησιάσει ή και θα ξεπεράσει το 20% το 2012.
Οι προβλέψεις για πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 1% του ΑΕΠ το 2012 φαντάζουν να ακροβατούν ανάμεσα στις επιθυμίες των σχεδιαστών του Προϋπολογισμού και την πραγματικότητα. Η μείωση του βάρους από τους τόκους, που θα υλοποιηθεί μόνο αν εφαρμοστεί η Συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου από το 100% των πιστωτών, δεν αρκεί για να καλύψει την αναμενόμενη μείωση των εσόδων και την αύξηση των δαπανών λόγω της ύφεσης.
Η αύξηση των εσόδων κατά 4,1 δις και μείωσης των πρωτογενών δαπανών κατά 2,75 δις προβλέπεται να επιβαρύνει ακόμα περισσότερο τους μισθωτούς, τους συνταξιούχους και τους μικρομεσαίους (αύξηση στα φορολογικά έσοδα φυσικών προσώπων κατά 29,1%), την ίδια στιγμή που τα φορολογικά έσοδα από τις επιχειρήσεις αναμένεται να μειωθούν κατά 22% λόγω (και) της μείωσης του φορολογικού συντελεστή!
Η αύξηση στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων σε σχέση με αυτά που προέβλεπε το Μεσοπρόθεσμο για το 2011 (που ουσιαστικά είναι μείωση σε σχέση με τον Προϋπολογισμό του 2011) δεν έχει κανένα απολύτως νόημα, αφού όλοι πλέον γνωρίζουν ότι το ΠΔΕ θα είναι το πρώτο θύμα όταν τα αποτελέσματα του Προϋπολογισμού του 2012 θα αρχίσουν να αποκλίνουν.
Ο Προϋπολογισμός του 2012 είναι ξεκάθαρα ένας ταξικός προϋπολογισμός ενταγμένος μέχρι κεραίας στη λογική των Μνημονίων. Η κυβέρνηση Παπαδήμου κάνει σαφείς τις προθέσεις της απέναντι στην ελληνική κοινωνία. Οι λαϊκές κινητοποιήσεις είναι ο μόνος αποτελεσματικός δρόμος αντίστασης, όπως διδαχτήκαμε από τη μοίρα του κ. Παπανδρέου.
Τμήμα Οικονομικής Πολιτικής